Sommige mensen ontmoeten hun idolen op de rode loper. Jenny Longworth ontmoet ze op een armlengte afstand, vijl in de hand. Ze is een van de meest gevraagde nail artists ter wereld en de creatieve kracht achter enkele van de gewaagdste handen in het vak, van Rihanna en Rosalía tot Harry Styles en Adele.
Toen we dus de ultieme Electric Mani voor de zomer wilden ontwerpen, was er maar één persoon om te bellen. We zetten dj en actrice Rex Adams samen met Jenny terwijl ze de set live opbouwde en, tussen de lagen door, vertelde ze alles: wat er nodig is om door te breken in de high fashion, de chaos achter de voorbereiding van een modeshow, de avond waarop ze samen met Rihanna spontaan een tattoo liet zetten (ja, echt) en precies waarom ze niet toestond dat Rosalía met een natuurlijke nagel wegliep.
Ga er even goed voor zitten voor de volledige transcriptie, of druk op play en bekijk alles zelf.
De glamoureuze (en minder glamoureuze) realiteit van het vak van nail artist
Rex Adams: Je wordt beschouwd als een van de meest gerenommeerde nail artists ter wereld. Het is een eer dat mijn handen worden gedaan door de persoon die ook de nagels heeft gedaan van mensen die ik over de hele wereld bewonder. Als nail artist, wat is het verschil tussen wat je echt doet en wat mensen denken dat je doet, en wat houdt dat allemaal in voor je carrière?
Jenny Longworth: Ik denk dat het van het ene uiterste naar het andere gaat. Als je zegt dat je nagels doet, zeggen mensen: ‘O, wat leuk. Heb je een salon?’ En dan ik: ‘Nee, niet echt, het zit net even anders.’ En dan moet je het gaan uitleggen. Dus het is óf dat uiterste, óf de mensen die het wél snappen en de branche kennen, die het juist heel, heel glamoureus vinden.
Rex: Als jij een manicure was, welke zou je dan zijn?
Jenny: Sowieso iets gewaagds, iets behoorlijk uitgesprokens en compromisloos. Het wordt bij mij nooit een ‘clean girl’-manicure. Dat ben ik gewoon niet,
Rex: Daar zijn we het over eens.
Jenny: Het past gewoon niet bij me. Nagels zijn wat me vrouwelijk en sexy doen voelen. Voor mij moet het iets gewaagds zijn.
Rex: En je hebt nu ook prachtige nagels. Ze zijn op een bepaalde manier een verlengstuk van je energie, denk ik.
Jenny: Honderd procent.
Rex: Als je dit werk doet, zijn er dan vragen die mensen je nooit stellen en die je zou willen dat ze wél stelden?
Jenny: Het enige wat ze willen weten, is hoe beroemdheden zijn!
Rex: Wat zou je willen dat ze je in plaats daarvan vroegen?
Jenny: Dat mensen meer zouden vragen over de artistieke kant, of waar de inspiratie vandaan komt.
Bescheiden begin: van een markt in Birmingham tot het tijdschrift ID
Rex: Hoe is dat begonnen? Herken je dit pad in je 16-jarige zelf? Hoe was de weg voor jou om hierin te komen?
Jenny: Het begon inderdaad rond die leeftijd. Ik zat op de hogeschool en studeerde podiumkunsten en, als zaterdagbaantje, werkte ik in een van de kledingwinkels van mijn vader. Mijn vader had overal in de Midlands damesmodewinkels toen ik opgroeide. Ik had ook een baantje in een café in een overdekte markt in Birmingham. Daar was een piepklein nagelbalietje, en ze hadden een bordje opgehangen: ‘probeer één nagel gratis’. Tot dan toe hadden we alleen plaknagels uit de buurtwinkel gehad: die goedkope plastic plaknagels die je bij een tijdschrift kreeg.
Ik ging erheen en vroeg of ik die nagel mocht proberen. Ik vroeg: ‘Hoe lang houdt het?’ en hij zei: ‘Twee weken.’ Dus liet ik die nagelverlenging zetten, ging naar school en droeg hem twee weken lang op mijn pink.
Rex: Maar één?
Jenny: Maar één, want niemand wist wat nagelverlengingen waren. Ze kwamen net op. Ik dacht: ‘Dit zou zo’n leuk vak zijn, dit zou ik kunnen doen’, want je kent het wel, als je je nagels laat doen en je het liefst wilt zeggen: ‘Geef mij die vijl maar, dan doe ik het zelf.’ Ik kreeg een zaterdagbaantje als nagelstyliste en de rest is geschiedenis. Ik vond het meteen geweldig — je weet wel, als iets je gewoon van nature afgaat, als een vis in het water.
Ik leerde voor visagiste en ging naar testshoots. Tegenwoordig heb je bij elke shoot een manicure, maar destijds was dat niet zo. Ik kwam op een heel goed moment binnen, zag dat ik een niche had en speelde daarop in. Ik leerde een meisje kennen dat later mode-editor werd bij ID en daarna bij Vogue, en zij was de eerste die me erbij haalde.
Rex: En hoe lang doe je al nagels voor de mode?
Mijn eerste editorial was in 2005, voor een shoot van ID Magazine. Het was maar één pagina, niet de cover of zo.
Rex: Was dat de doorslaggevende factor waardoor je dacht: ‘Oké, dit wordt mijn ding’?
Jenny: Ja. Ik deed die shoot en daarna stond mijn telefoon roodgloeiend voor nagels. Mensen belden me elke dag: ‘Kun je komen om de nagels te doen bij deze shoot?’ Want het deed natuurlijk niemand. Visagisten waren geïrriteerd dat ze bij die shoots steeds ook de nagels moesten doen. Dus toen ik kwam opzetten, was iedereen er weg van. Ik dacht: ‘Niemand doet dit. Hier valt goud te halen.’ Daar begon het echt voor mij, en vanaf daar werd het een sneeuwbal.
Tattoos met Rihanna, gouden nagels in drie dagen en de Harry Styles-revolutie
Rex: Ik dacht dat ik misschien een nummer kon draaien van bepaalde mensen met wie je hebt gewerkt, en dat jij me dan een beetje kon vertellen hoe je ervaring was. [Rex zet ‘We Found Love’ van Rihanna op] Je zei eerder al dat de vraag over de beroemdheden met wie je hebt gewerkt niet je favoriet is, maar ik moet hem er toch even tussen schuiven, want diep vanbinnen ben ik nieuwsgierig. Heb jij samen met Rihanna een tattoo laten zetten?
Jenny: Ja! Ze was in Londen en wilde een tattoo laten zetten. Ze vroeg waar ze heen moest, en ik zei dat ze naar Frith Street moest gaan. Zij liet een enorm stuk zetten. Die avond dacht ik waarschijnlijk gewoon: ‘O, wat zal ik nemen?’ En zij: ‘Jij laat vanavond een tattoo zetten, meid’, en ik: ‘Oké.’ We hadden allemaal gedronken, en ik heb deze laten zetten.
Rex: Dat vind ik mooi, het is voor je 16-jarige zelf.
Jenny: ‘Forever Young’. Het is eigenlijk vanwege mijn vader; in elke verjaardagskaart die hij me gaf, schreef hij de tekst van Forever Young, het Bob Dylan-nummer: ‘climb a ladder to the stars, stay forever young’. Ik liep er waarschijnlijk al een tijdje mee rond, en die avond heb ik het laten zetten. Het klikte meteen tussen ons, en goddank is ze me sindsdien trouw gebleven.
Rex: Heb je een favoriet moment waarop je haar nagels hebt gedaan?
Jenny: Waarschijnlijk die gouden nagels, want die waren gewoon ongelofelijk. Ze duurden ongeveer drie dagen.
Rex: Drie dagen! Heb je alles helemaal vanaf nul opgebouwd?
Jenny: Ja, we hebben alle 3D-bloemen gemaakt. Dit was voordat iedereen die gekke polygel had, dus het kostte ontzettend veel tijd.
Rex: Jeetje, drie dagen, dat is een flinke toewijding! Maar de nagels van Harry Styles met de smiley waren vast sneller, toch? Hoe ben je daarop gekomen?
Jenny: Dat was zijn idee, de smileys, daar kan ik niet eens de eer voor opstrijken.
Rex: Maar denk je dat hij het idee van nagels voor mensen heeft verruimd?
Jenny: O mijn god, ja, honderd procent. Weet je, er zijn altijd al mannen geweest die hun nagels lieten doen, zoals rockmuzikanten, Ozzy Osbourne bijvoorbeeld. Maar ik denk dat hij het echt nieuw leven heeft ingeblazen en populairder heeft gemaakt voor deze generatie.
Rex: Heb je een moment met hem dat je is bijgebleven?
Jenny: Waarschijnlijk het Met Gala. Dat was supergaaf. En daarna gingen we naar het afterparty bovenin een gigantische wolkenkrabber in New York, en iedereen was er. Dat was een leuke trip.
Rex: En dit is de laatste persoon over wie ik je ga vragen, maar ik ben zo nieuwsgierig omdat ik haar nagels zo mooi vind: Rosalía.
Jenny: O ja. De keer dat ik haar deed, was het voor ID Magazine en ik geloof dat ze net een nieuwe campagne voor het nieuwe album lanceerde. We kwamen aan en ze zei: ‘Ik denk dat ik het gewoon natuurlijk houd.’ En ik: ‘O nee, ik laat me nog liever villen dan dat jij een natuurlijke nagel hebt, meid!’ Op de een of andere manier kreeg ik er toch een nagel op en deden we clean nagels met 3D-steentjes, en dat is wat er op de cover staat. Uitgerekend als ik haar doe, wil ze een natuurlijke nagel.
Gucci, viral gaan en ‘Jenny Nails’ worden
Rex: Welke manicure heeft volgens jou je leven of je carrière veranderd?
Jenny: Die eerste nagels die ik voor Gucci deed en die zo viral gingen. Het was zo enorm.
Rex: Hoe is dat tot stand gekomen?
Jenny: Ik had een paar kleinere campagnes met ze gedaan, en zo kwam ik ertoe om met Gucci te werken. Bij de samenwerking met Alessandro had hij natuurlijk altijd een heel sterke visie op de nagels, en het was altijd een samenwerking tussen ons tweeën.
Soms is mijn ergste nachtmerrie als iemand tegen me zegt: ‘Doe maar wat je wilt.’ Dan begint mijn hoofd te tollen! Ik heb een referentiepunt nodig. Maar tegelijkertijd, als iemand zegt: ‘Ik vind dat het gewoon zo moet zijn’, dan is het alsof ze het zelf proberen te doen. Het is fijn als je die balans in de samenwerking hebt, waarbij iemand je ideeën geeft maar je laat spelen.
Rex: We hebben allemaal onze creatieve uitlaatkleppen, natuurlijk — zoals ik met mijn muziek en mijn acteren, dat is echt een kerndeel van wie ik ben, omdat mijn dagelijks leven vraagt dat ik dat in mijn carrière inzet. Ik ben benieuwd hoe nagels voor jou veranderden van iets wat je doet naar iets wat je bent. Of is het altijd al een kerndeel van je geweest?
Jenny: Ik denk dat het, als je een artiest bent, niet anders kan dan een deel van je zijn. Het is iets diep in je. Vroeger maakte ik er een grapje over en vroeg ik of mensen mijn achternaam überhaupt kenden. Mensen zeiden: ‘Jenny wie? O, Jenny Nails! Ja, Jenny Nails ken ik.’ Het is zo’n groot deel van me dat ik, eerlijk gezegd, niets anders meer hoef te doen.
Rex: Er moeten geheimen zijn die mensen niet kennen, achter de schermen, want dit is geen simpel vak. Wat is iets wat je zou onthullen en wat mensen niet echt weten over het proces van nagels in het algemeen?
Jenny: Waarschijnlijk, als je shows en zo doet, de manier waarop we de nagels moeten voorbereiden. Ik denk dat je het alleen op de catwalk ziet en denkt: ‘O, wat gaaf.’ Maar je beseft niet dat tien mensen er twee dagen over hebben gedaan om die nagels te maken. We horen om 22:00 uur hoe de look voor een show eruitziet, er zijn 100 modellen, en we moeten er de volgende ochtend om 6:00 uur zijn. Je moet de hele nacht opblijven om ze te maken. We komen niet gewoon op de dag zelf en schilderen ze even; zo werkt het niet. Het kost uren en uren, het is zo precies.
Droomklanten en trends voor altijd
Rex: Als je voor de rest van je dagen één nageltrend kon zijn, welke zou je dan zijn?
Jenny: Het moet wel een rode nagel zijn, meid.
Rex: Stiletto of vierkant? Je moet een vorm kiezen.
Jenny: Dit kun je me niet aandoen, dit is zo moeilijk. Ik zeg stiletto.
Rex: Goede keuze.
Jenny: Rode stiletto! Absoluut een rood met een oranje ondertoon.
Rex: Is er een nageltrend waarvan je wou dat je hem zelf had bedacht, maar niet deed?
Jenny: Ik vind altijd dat mensen heel goed zijn in het benoemen van trends, weet je? Ze zeggen: ‘O, de glazed donut nail.’ En ik: ‘Dat is gewoon een chrome nail.’ Maar ik zou er nooit op komen om het zo te noemen. Ik wou dat ik beter was in het bedenken van concepten of het tot een trend maken van dingen.
Rex: Wiens nagels zou je dolgraag een keer doen?
Jenny: Dennis Rodman, want hij staat voor vrijheid van expressie, en hoe je als basketballer in zo’n mannelijke wereld zo kunt zijn — ik ben dol op hem en zou hem dolgraag een keer doen.
Ook Cher zou geweldig zijn, want ze was zo vernieuwend en had altijd een nagellook die lang en versierd was; ze deed voor die tijd iets behoorlijk anders.
En dan iemand die volgens mij enorm zou zijn, waarschijnlijk Céline Dion. Ik denk gewoon dat ze een giller zou zijn.
Rex: Ik denk dat met haar optrekken geweldig zou zijn.
Jenny: Ze ziet er hilarisch uit. Het is niet eens om de nagels, ik wil gewoon met haar gaan optrekken!
Rex: Ik neem het je niet kwalijk, ik zou ook gaan. Ze ziet eruit alsof ze ontzettend leuk is. Goed gedaan. Kun je hem een naam geven?
Jenny: Dit is jouw ‘Electric Manicure’.
Rex: Geweldig. Ik denk dat je me klaar hebt gemaakt voor Ibiza.
Jenny: Top, meid, altijd blij om te helpen. Zeg, Rex, ik heb een vraag voor jou. Als deze manicure een soundtrack had, welke zou dat dan zijn?
Rex: Weet je wat? Ik denk dat ik het je ga laten zien!
Het eindresultaat: gewaagd, compromisloos en elektrisch
Dit is wat Jenny ons leerde: een goede manicure gaat niet over het volgen van regels, maar over samenwerking, expressie en het vinden van de set die je onstuitbaar laat voelen. Of je je nu voorbereidt op een Gucci-campagne of gewoon op een weekend dat wat meer drama verdient, de magie is hetzelfde. De juiste nagels veranderen hoe je je beweegt door de wereld.
Van hypergedetailleerde 3D-bloemen tot de perfecte stiletto in oranjerood, de electric mani van de zomer is jouw teken om de blote nagels achter je te laten en gewaagder te gaan dan normaal. Je hebt geen rode loper nodig. Je hebt alleen een uurtje in de stoel nodig en iemand die precies weet wat hij doet. Dus vooruit, laat je handen spreken.
Klaar voor je eigen nagelreset?